Dzisiaj jest Niedziela, 26 Mar 2017
Z kroniki parafialnej

10 sierpnia 1986 r. odbyła się uroczystość poświęcenia wybudowanego kościoła, a aktu tego dokonał ks. Kardynał Franciszek Macharski.
Początki tej świątyni wiążą się jednak z innym miejscem, położonym przy zbiegu ulic M. Wrony i E. Warchałowskiego i znajdującym się tam krzyżem na rozdrożu.


Rok 1978

Na początku roku mieszkańcy Sidziny przestąpili do przebudowy drogi Sidzina – Podlipki. W miejsce błotnistej, wąskiej drogi, postanowili wybudować nową, poszerzoną i utwardzoną. Powołali w tym celu Komitet Budowy Drogi, na czele którego stali: Antoni Dybczyk i Stefan Drożdż. Na dawnym rozdrożu krzyż stał od 1937 roku. Antoni Kaliciński poprosił proboszcza parafii skawińskiej Św. Apostołów Szymona i Judy Tadeusza, do której należała Sidzina, o zgodę na przeniesienie krzyża w nowe miejsce. Była nim znajdująca się opodal parcela Stanisława Zielnika. Ks. Jan Ligęza - proboszcz skawiński - wyraził zgodę i 23 kwietnia 1978 roku, nowy, ufundowany przez sidzinian krzyż stanął na przygotowanym do tego miejscu. Fundatorem nowego krzyża był Piotr Birgiel. Wizerunek Ukrzyżowanego fundowała Janina Drożdż. Parafianie chętnie pracowali przy przeniesieniu, umocowaniu i ogrodzeniu nowego Krzyża.
23 kwietnia o godz. 15.00 proboszcz skawiński dokonał uroczystego poświęcenia krzyża. W procesji krzyż został przeniesiony na parcelę Stanisława Zielnika i przy śpiewie pieśni „ W krzyżu cierpienie” ustawiony na wyznaczonym miejscu. Stary krzyż ustawiono na cmentarzu parafialnym w Skawinie. Wtedy także po raz pierwszy w Sidzinie została odprawiona uroczysta, polowa Msza święta koncelebrowana. Przewodniczył jej ks. Jan Ligęza a wraz z nim Eucharystię sprawowali: ks. Franciszek Ostafin i ks. Marian Zając. Ołtarz otaczali sidzińscy ministranci: Ireneusz Okarmus, Marek Cygan, Andrzej Piskorz, Andrzej Trybuś, Andrzej Pachel, Tadeusz Pawlica, Włodzimierz Domagała. Dwóch spośród nich, Ireneusz Okarmus i Tadeusz Pawlica, dzisiaj sprawuje posługę kapłańską.
W uroczystości uczestniczyły także siostry zakonne pracujące w skawińskiej parafii. Wiersze o krzyżu recytowały dzieci w wieku przedszkolnym: Agnieszka Okarmus, Małgorzata i Barbara Madyda i Jolanta Birgiel. Ofiary złożone na tacę podczas Mszy świętej przeznaczono na budowę małej drewnianej kaplicy na placu, przy którym stanął krzyż. W maju i czerwcu pod tym krzyżem odprawiane były Msze święte.
Na zakończenie Nabożeństw Majowych ks. Marian Zając odprawił Mszę Świętą. Po Mszy św. wmurowano pod krzyżem dokument z nazwiskami fundatorów krzyża i ofiarodawców na budowę kaplicy. Budową kapliczki kierował Antoni Kaliciński. W czerwcu pod krzyżem zbierali się wierni, aby śpiewać Litanię do Serca Pana Jezusa.
Już od lipca 1978 roku Msze święte były odprawiane w wybudowanej kaplicy, a w Sidzinie zaprowadzone zostało stałe duszpasterstwo. Jednak Nowenna do M.B. Nieustającej Pomocy jak i „Majówki” i Nabożeństwa Różańcowe odbywały się w kaplicy bez udziału księży.
20 września podczas uroczystej Mszy świętej w kaplicy ks. Marian Zając poświęcił szaty liturgiczne, krzyż na ołtarz oraz kielich. Była to pierwsza uroczystość odpustowa ku czci Podwyższenia Krzyża Świętego. Wziął w niej udział również ks. kanonik Franciszek Ostafin oraz Siostry Służebniczki Starowiejskie ze Skawiny. Kaplica wewnątrz mogła pomieścić zaledwie kilkadziesiąt osób. Pozostałe osoby uczestniczące we Mszy świętej stały na zewnątrz kaplicy.
24 grudnia po raz pierwszy odprawiona została w kaplicy Jutrznia i Pasterka. Uczestniczyło w niej bardzo wielu mieszkańców Sidziny. Pasterkę celebrował ks. Marian Zając.
17 października 1981 r. miała miejsce wizytacja kanoniczna parafii Skawina. Dokonał jej J. E. Ks. Kardynał Franciszek Macharski. On także odprawił uroczystą Mszę świętą w sidzińskiej kapliczce. W kazaniu zachęcał wiernych z Sidziny do budowy własnego kościoła lub większej kaplicy. Po Mszy świętej rozmawiał z parafianami. Asystowali Mu proboszcz skawiński, ks. kanonik Jan Ligęza oraz ks. Wojciech Dierzęga, katechizujący w Sidzinie. Następnego dnia ks. Kardynał odwiedził punkt katechetyczny, mieszczący się przy ulicy Zagumnie u państwa Jana i Zofii Stawowych.
Późną jesienią wierni z Sidziny rozpoczęli prace ziemne na terenie, gdzie miał powstać nowy kościół, pierwszy w historii osiedla. Grunt pod budowę ofiarował Jan Michalski zamieszkały przy ulicy M. Wrony 104.